شعر فارسی

و آن زمان که آن دختر بعد از جدایی از همسر مجددا به سراغ شهریار می‌آمد

این غزل جاودانی در تاریخ به ثبت رسید که :




آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

بی وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا ؟

نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی

سنگدل زودتر میخواستی، حالا چرا ؟



عمر مارا مهلت امروز و فردای تو نیست

من که یک امروز مهمان توام فردا چرا ؟

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم

دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا ؟



وه که با این عمر های کوته بی اعتبار

اینهمه غافل شدن از چون منی شیدا چرا ؟

شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود

ای لب شیرین جواب تلخ سر بالا چرا ؟



ای شب هجران که یکدم در تو چشم من نخفت

اینقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا ؟

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان میکند

در شگفتم من نمی‌پاشد ز هم دنیا چرا ؟



در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین

خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا ؟

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر

این سفر راه قیامت می‌روی تنها چرا ؟